اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

 

نگاه یک روزنامه اصولگرا به سریال پرطرفدار کره ای

« افسانه جومونگ» کار صهیونیست هاست!

آنجا كه قرار است امپراتورى نو بنياد جومونگ «گوگورى يو» نام گيرد، بيننده را به ياد تبليغات و شايعات گسترده مبنى بر تاسيس كشورى به نام گوگورى يو يا گوگ لند در جزيره اى G شكل «لوگوى اصلى شركت گوگل» در اقيانوس آرام از سوى مديران گوگل مى اندازد.

 عصرایران - پس از آن که سريال «افسانه جومونگ» در تلویزیون ایران با اقبال گسترده مردم مواجه شد ، برخی رسانه ها با ادعای این که این سریال از افسانه ها و نمادهای ایرانی بهره گرفته است ، به نقد این سریال پرداختند و بر اهالی فرهنگ و هنرمندان تاختند که چرا در خواب غفلت فرو رفته اند و عرضه را به کره ای ها واگذار کرده اند که با استقاده از مفاهیم فرهنگی ایرانی ، سریالی به نام کشور خود بسازند و به مردم ما ارائه نمایند.

هنوز مرکب این انتقادات خشک نشده ، روزنامه اصولگرای جوان ، نگاهی کاملا متضاد به این سریال داشته و در مقاله ای مدعی صهیونیستی و مشکوک بودن این سریال شد و حتی "جومونگ" را "راهب يهودى" (jew monk = راهب يهودى) خواند و نوشت:

«در سريال"افسانه جومونگ" جومونگ همچون موسى (ع) در خانه فرعون (امپراتور) رشد و نمو مى  كند،با وى به مخالفت برمى خيزد و در نهايت مردم آواره را با گذراندن از رودخانه اى پهناور (كه گذرموسى (ع) از رود نيل را تداعى مى كند) به سرزمين خالى از سكنه (!) پدرانش يعنى چوسان قديم (ارض موعود) وارد مى كند.

چوسان در ذهن عبارت «چو سان - jew sun» يعنى خورشيد يهود را متبادر مى سازد و ماجرا آنجا شگفت آور مى شود كه خورشيد در تورات، نماد ارض موعود يا سرزمين مادرى مى باشد! چوسان كه ارض موعود شد، منجى اين قوم - جومونگ - نيز راهبى يهودى مى شود (jew monk = راهب يهودى) و پايه هاى ابتدايى امپراتورى خود را در جو لبن (jew lebun = لبنان يهود) بنا مى كند.

در اكثر واژه هاى كليدى اين افسانه كره اى، «جو» يا چيزى شبيه آن (كه دقيقاً با همين تلفظ، در زبان لاتين به معناى يهودى است) به كار رفته است. شايان ذكر است، لازم نيست دقيقاً املاى اين لغات صحيح  باشد؛ چرا كه در عمل هم ممكن نيست. بلكه نويسندگان اين افسانه كوشيده اند از اسامى يا كلماتى بهره  ببرند كه بيشترين شباهت را با اسامى و مفاهيم يهود داشته باشند و تلفظ مشابه آنها - نه الزاماً املا - اهداف صهيونيستى عناصر پشت پرده اين مجموعه را در ذهن بينندگان نهادينه كند. جالب اينكه بيشتر اين عبارات، اسامى خاص هستند تا در صورت ترجمه و دوبله به زبان هاى ديگر، تغيير نكنند.»

این روزنتمه در بخش دیگری از نوشته خود آورده است:« نقش زنان در اين سريال (اعم از كاراكترهاى مثبت ومنفى) انسان را به ياد پيامبران زن هفتگانه يهود يا حداقل ديگرانى چون ريوقا، ساره، يائل و ... مى اندازد. شخصيت بانو «سوسانو» بسيار شبيه «دبورا» پيامبر زن يهودى است كه بنابر فصل هاى چهار و پنج كتاب شوفطيم از مجموعه عهد عتيق بر سربازان سيسرا پيروز مى گردد يا اقدامات تجارى وى «گراسيا ناسى» زن تاجر معروف يهودى و عامل اصلى نفوذ يهوديان در دربار عثمانى را در خاطر زنده مى كند. بانو سويا (همسرجومونگ) نيز كه ابتدا به اسارت مى رود، ولى پس از بازگشت به خاطر اهداف عاليه قوم همسرش از معرفى مجدد خود سرباز مى زند، انسان را ياد داستان «هدسه» كه بنابر فيلم صهيونيستى «يك شب با پادشاه» به زور از خانه عمويش مردخاى ربوده شد و به همسرى خشايار شاه درآمد، مى اندازد.»

این روزنامه سریال را به سلاح هاس نامتعارف نیز مریوط دانسته و می نویسد: «جومونگ براى دفاع از خود، حق دارد از سلاح هاى نامتعارف زمان خودش مانند شمشير فولادى، بمب هاى آتشزا و ... عليه دشمنان خود استفاده كند تا جايى كه بيننده، اين برترى تسليحاتى را نوعى حق مسلم وى مى داند كه حاصل هوشمندى و تخصص كارگزاران اوست... دشمن اصلى جومونگ، امپراتورى چينى ها يا همان «هان» است كه سربازهايش با پرى كه روى كلاهخودهايشان دارند، بى شباهت به جنگاوران مسلمان نيستند.»


نویسنده در ادامه بجث را به گوگل کشانده و می افزاید:« آنجا كه قرار است امپراتورى نو بنياد جومونگ «گوگورى يو» نام گيرد، بيننده را به ياد تبليغات و شايعات گسترده مبنى بر تاسيس كشورى به نام گوگورى يو يا گوگ لند در جزيره اى G شكل «لوگوى اصلى شركت گوگل» در اقيانوس آرام از سوى مديران گوگل مى اندازد.

البته شايد سخت باشد اگر بگويم حرف G از نمادهاى اصلى فراماسونرى است يا اينكه نرم افزار google earth هيچگاه آنگونه كه پايگاه اتمى نطنز را به وضوح مشخص كرده پايگاه اتمى ديموناى اسراييل را به دلايل امنيتى تصوير نكرده است. نمى دانم شايد اين هم از ترفندهاى اقتصادى بانو سوسانو و جومونگ باشد!

 البته با تمام تلاش و زبردستى كه نويسندگان و دست اندركاران كره اى- اسراييلى اين مجموعه به خرج داده اند، هيچگاه نخواهند توانست اسامى برخى شخصيت ها و كاراكترهاى اين سريال مانند «مگول»، «يا گاك» و «ماگاك» را كه از ديدگاه ترمينولوژى يا اصطلاح شناسى همان «مغول»، «ياجوج» و «ماجوج» خودمان هستند، با پوشش فرهنگى بپوشانند؛ چرا كه همواره در پشت اين اسامى قتل و غارت، خونريزى و توحش نهفته است. البته بد نيست بدانند كه مردمان اين سرزمين همان صاحبان فرهنگى هستند كه از مغول ها، مسلمان ساختند و بنا بر برخى تفاسير اين ذوالقرنين يا كوروش ايرانى بود كه اسلاف و اجداد آنها يعنى ياجوج و ماجوج را از اين سرزمين بيرون  راند. به هر حال اگر يكى از قسمت هاى اين سريال را از دست داديد، چندان نگران نباشيد چون صدا و سيما آن را سه بار برايتان پخش خواهد كرد! »

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388 توسط محسـن | لينك ثابت |

بسم الله الرحمن الرحيم

روند غمبار تحريف يهوديت موسوي به سمت ماده گرايي

در بررسي اساسي تفكّرات يهود به اينجا مي رسيم كه بعد از حضرت يعقوب و يوسف (ع), بني‌اسرائيل در مصر در كنار بت‌پرستان و در زير تفرعن فراعنه به شدّت تحت تأثير آموزه‌هاي مشركانه مصر باستان قرار داشته‌اند. همينجا بايد بگويم كه دليلِ توجّه افراطي فيلم‌هاي هاليوود به مصر باستان و خدايگان مختلفش در همين امر است كه تا به امروز ادامه دارد.

چند صد سال گذشت. در آستانه ظهور حضرت موسي (ع) آنچنان تبِ نياز به منجي در ميان بني‌اسرائي بالا گرفته بود كه بني‌اسرائيل نام فرزندان خود را عمران مي‌گذاشتند كه «منجي يهود» يعني «موسي بن عمران» نوه آنها باشد! ولي موعودشان كه آمد, با قومي روبرو شد كه به شدّت متأثّر از آموزه‌هاي مشركانة مصريان بت‌پرست بود و ديدشان نسبت به قضايا, حس‌گروانه و مادي محور شده بود. اينان از موسي (ع) انتظار داشتند كه «قومشان» كه همان «نژاد عبراني يا يهودي» بود را نجات دهد ولي آن نبي اولو العزم در انديشه نجات بشر از چنگال خود‌پسندي و انسان محوري (اومانيسم) بود, چه اين بشر مصري باشد چه يهودي چه آرامي و هر كه باشد حضرت آنها را نجات داد ولي پس از بزرگ‌ترين معجزه‌اش به اذن الهي, قوم او در فكر ساختن خدايي از طلا به شكل گوساله بودند! دلم به حال اين «بزرگ تنها» مي‌سوزد كه از قوم منفعلِ خودش در برابر بيگانة مشرك چه كشيد. اويي كه گفت وارد ارض مقدس الهي شويد ولي حرفش را تحويل گرفتند و چهل سال در صحراي سينما سرگردان شدند؛ سرگرداني كه عذاب خدا بود بر آنها كه پيغامبرش را تنها گذارده بودند و با او براي تبليغ آيين الهي وارد  «سرزمين موعود» نشده بودند. آن قوم ناسپاسي هم روزگارشان به سر آمد و فرزندانشان بالاخره وارد ارض موعود شدند؛ لولاي سه قاه حساس‌ترين نقطه از نظر جغرافيايي استراتژيك و مهم‌ترين محل براي ارشاد و هدايت اقوام مختلف در چهار راهي بين آسيا و آفريقا و اروپا به رهبري جانشيني گرانقدر موساي خدا, يوشع بن نون. سال‌ها گذشت تا اينكه طالوتِ (شائول) مؤمن, زمينه را براي حكومت ديني يهود آماده كرد بعد از وي نوبت پادشاهي دو پيامبر عزيز خدا يعني داوود و سليمان (ع) همزمان با پيامبري‌شان شد. حكومت ديني بر مبناي شريعت خداي متعال در يك منطقه سوق الجيشي. حكومتي كه پيام مهر و عشق و دينداري و خداباوري و تنفر از دشمنان خدا را بين عرب و عجم و يهودي و آرامي در منطقه مهم خاورميانه پراكنده و آنان را به تسليم در برابر ارادة حق فراخواند و بسياري از اقوام مختلف را به تبعيت از «دين خدا» واداشت. امّا خاص باطليان در بين اطرافيان سليمان (ع) پس از مرگش حكومتِ خدايي‌اش را به سمت تحقق نفسانيات خود بردند و از خادميت همة مردم به سمت قبيله‌گرايي و مظلوم‌كشي پيش بردند.

كم‌كم خواص حقيقت‌جويي بني‌اسرائيل از كارها كنار زده شدند و شهوت‌گروان و متكبران قدرت را عرصة تجلّي حديث نفس‌شان كردند. فرقه‌ها يكي پس از ديگري به وجود آمدند و با هم به رقابت برخاستند و تلاش‌هاي اولياي خوب خدا چون ايليا به جايي نرسيد و فريسيان و صدوقيان ماده‌پرست محور قدرت شدند. مردمانِ جو زده در اين «عصر جديد», به دنبال رفاه و تجمل و تقليد از زورمندان باكلاس اطراف, چون بت‌پرستان مصر و يونان و ايران و كلدان رفتند و. در مسابقه به سمت جمع دنيا,‌از هم سبقت گرفتند. ديگر موسي و داوود و سليمان (ع) هم به عنوان پيام‌آوران شريعت خدا كمتر مطرح مي‌شدند بلكه مُنجياني تلقي مي‌شدند كه «كشور يهود» را و «يهوديان» را از دستِ اقوام بيگانه نجات داده‌اند و «نژاد اسرائيلي» را بر ساير نژاد‌ها غلبه و برتري داده‌اند!

در تبليغات مادي قرون بعد كم‌كم «ارض موعود خدا» تبديل به «سرزمين موعود يهود» شده بود و حقِ آباء و اجدادي آنها شناخته مي‌شد كه تا ابد مالِ آنهاست نه محلي براي ترويج آيين حق و حقيقت الهي! در آن شرايط جديد حق با كسي بود كه قدرت داشت و قدرت را كسي داشت كه ثروت داشت, پس ثروت‌اندوزي اصالتاً ارزش تلقي شد و سود مادي محور اقتصاد و سياست شد. در آن شرايط در برقراري  رابطه با فرعونِ بت‌پرست و ظالم بايد ميزانِ سود مادي محاسبه مي‌شد نه نظرات خوباني چون ايليا و سموئيل. ديگر مهم نبود كه فرهنگ الهي در چنبره روابط سياسي و اقتصادي با قدرت‌هاي اطراف نابود شود, بلكه مهم رشد اقتصادي و توسعة رفاه و تجمّل بود. در آن شرايط هر جا بوي پول مي‌آمد يهود اول حضور داشت و براي پنهان نگه‌داشتن اهداف سودجويانه‌اش و غلبه بر رقبايش دست به جعل اسطورة تبعيد بزرگ و دياسپورا (تبعيد با زور يهود به مناطق بيگانه) زد و با اين رويه چندين سند مظلوميت و تبعيد اجباري براي يهودِ مظلوم جعل كرد.[1]   ديگر آنچنان نگاه يهود مادي شده بود كه خدا را هم جسم انگارانه و بشر مانند مي‌انگاشتند[2]  و براي همراه كردن مردم دست به تحريف و كتمان كتاب الهي زدند. تا جائي كه در تورات كه زماني كتاب نور و هدايت بود نوشتند كه خدا راه مي‌رود,[3] دست و پا دارد[4] مي‌خندد و پشيمان مي‌شود,[5] از قدرت بشر مي‌ترسد و از معرفت آدمي وحشت دارد.[6] آنان براي توجيه شهوتراني‌هاي خويش و قاب كردن قرائت‌هاي اومانيستي خود از دين, انبياي حق خود را به قتل رساندند و فرقة اسنيان را كه معروف به زُهّاد بني‌اسرائيل بودند تقريباً از تاريخ محو كردند و به پيامبران خدا اعمال شنيعي نسبت دادند كه قلم از نوشتنش شرم دارد. به پيامبران بزرگي چون نوح و لوط و سليمان و داوود و موسي (ع)[7]  آنچنان يهوديت به انحراف دچار شد كه خداوند به وسيلة پيامبر بزرگش عيسي مسيح (ع) آيين جديدي  آورد؛ براي تداوم خط حق در پهنة تاريخ انسانيت... ومسيحيت هم با همين روند به تحريف کشيده شد....

وحي و پيامبري در فيلم ‌هاي يهودي ـ صهيونيستي

يهوديت آييني به شدت زميني شده و محرّف مي‌باشد. الهيات فعلي آن حول محور قوميت و نژاد و سرزمين مي‌چرخد. خدا در اين دين «بشرانگارانه» تصوير مي‌شود[8]. نگاه به پيامبران الهي به سمت ناجيان قومي و پادشاهان عبراني که دنياگروي در آنها نهادينه شده، تقليل يافته است[9]. معنويت اومانيستي و عرفان كاباليستي در آن به رسميّت شناخته شده است. براي جستجوي نگاه يهودي صهيونيستي به گزاره وحي و پيامبري، اشاره‌اي هر چند مختصر به چند فيلم معروف ضروري مي‌نمايد, گرچه بسياري از آثار هاليوود پيرامون اين موضوع به طور «غير مستقيم» مي‌باشد:

فيلم كتاب آفرينش

فيلم «كتاب آفرينش» پروژه‌اي عظيم بود كه در سال 1966 م. با كارگرداني جان هيوستون توانست اولين سفر كتاب مقدس را با قرائتي صهيونيستي به تصوير بكشد. گرچه قبلاً در فيلم هاي مختلفي قسمت‌هاي مختلف اين كتاب آمده بود. اين فيلم را كمپاني صهيونيستي «فوكس قرن بيستم» ساخته است كه از ابتداي تأسيس تاكنون از شركت‌هاي اصلي يهودي صهيونيستي بوده است. يكي از تأثيرات مهم فيلم, تأكيد بر آموزه‌هاي‌توراتي سفرِ آفرينش (كتاب پيدايش) در جهان مسيحيت بود. كاملاً به نفع صهيونيست‌هاست كه كتاب مقدس به سمت قرائت‌هاي توراتي ـ صهيونيستي تفسير شود.

فهرست بلندي از ستارگان مطرح هاليوود چون جان هيوستون, به نقش نوح (ع)؛ جورج سي. اسكات, به نقش ابراهيم(ع)؛ اواگاردنر به نقش ساره و ريچارد هريس باعث افزايش تعداد مخاطبان فيلم شد؛ هم از جهت شهرت و اعتبار اين افراد و هم به جهت بازي خوب اينان كه مخاطب را به فضاي نزديك‌تري نسبت به واقع مي‌كشاند[10]. استفاده از بازيگراني با موي بور و پوست سفيد از نكاتي است كه مي‌تواند مورد نقد جدّي قرار گيرد؛‌چرا كه در منطقة حضور حضرت آدم (ع) و سپس محل زندگي حضرت نوح و ابراهيم و اسحاق و اسماعيل (ع) كه همان خاورميانه مي‌باشد، موهاي افراد سياه رنگ و رنگ پوست تيره‌تر بوده است؛ امّا نگاه برتري‌طلبانه نژاد اروپايي ـ آمريكايي در بسياري از اين قبيل فيلم‌ها, باعث به وجود آمدن چنين اشتباه مهمي شده است. باز،  نگاه قوم محور و صهيونيستي فيلم، باعث شده كه در فيلم، چنين جعل تاريخ كنند كه پس از تولد حضرت اسحاق (ع) جشن‌هاي مفصّلي بگيرند و شأن ويژه‌اي براي اين كودك قائل شوند و حضرت اسماعيل (ع) و مادرش هاجر به نحوي حقير و تبعيد شده به نمايش درآيند, در حالي كه در واقع حضرت ابراهيم (ع) هيچ فرقي بين فرزند بانويش ساره (اسحاق (ع)) و فرزند كنيزش هاجر (اسماعيل) نمي‌گذاشته است و هر دو برايش عزيز بوده‌اند؛ ولي سينماي اومانيستي صهيون نمي‌تواند فرزند يك كدبانو و فرزند يك كنيز را يكسان بپندارد, خصوصاً كه فرزند آن كدبانو پدر يعقوب (ع) باشد, يعقوبي كه جدِ اسباط دوازده‌گانه بني‌اسرائيل بود و از طرفي تعمدي در تحقير و كمرنگ كردن نقش حضرت اسماعيل در چنين فيلم‌هايي شاهديم چرا كه ايشان نياي  حضرت محمد (ص) پيامبر اسلام بوده‌اند و صهيونيست‌ها اسلام را قوي‌ترين دشمن خود مي‌پندارند و لذا حاخام‌ها گويند: «خداوند از خلق اسماعيل و اعقاب او متأسف است و كافرها مردماني هستند چون حيوانات.»

جان هيستون سعي مي‌كند از اسماعيل شخصيتي با ايماني سست نسبت به پدر عظيم القدرش ارائه دهد كه پدر هم هنگام تولد از بركت دادن به اين كودكِ كنيززاده امتناع مي‌ورزيد و سارا در اين فيلم‌ هاجر و  پسرش را دو عامل اختلاف مي‌داند كه بايد تبعيد شوند؛ در حالي كه مي‌دانيم اين دستور حكيمانه الهي در هجرت هاجر و پسرش به عربستان بود كه در نسل‌هاي بعدي ايشان پيامبر راستينِ پايان دوران, در فضايي به دور از تسلط اشرافيّت زرسالار يهودي (منطقه پرآشوب فلسطين) به دنيا بيايد و رشد كند و جهان را از سلطه زورمداران نجات دهد.[11]

البته قابل ذكر است كه كارگردان اين فيلم در ابتدا هم با كمپاني يهودي صهيونيستي برادران وارنر كار مي‌كرد كه آن هم از ابتداي تأسيس تاكنون يهودي ـ صهيونيستي بوده است. وي نوعي جبر محيط را در اكثر فيلم‌هايش القا کرده است و مي‌دانيم كه جبرگرايي هميشه توجيهي از سوي حاكمان جائر براي فريب عوام و ذلت‌پذيري توده‌ها بوده است.

فيلم ده فرمان

اگر بشنويد كه يك كارگردان با فاصله 33 سال, دو فيلم با موضوع كاملاً واحد و با يك اسم بسازد, حق نيست كه كمي به هدف‌هاي خاص او شك كنيم؟ «سيسل بي‌دميل» نسخه اول ده فرمان را در 1923 و نسخه دوم آن را در 1956 ساخت[12], با اين تفاوت كه در نسخه دوم موساي فيلم (چارلتون هستون) دوست داشتني‌تر و قدرت‌مندتر و موثّرتر از موساي نسخه اول (تئوري دور را برتز) مي‌باشد. اين فيلم كه فرياد مظلوميت گرايي‌اش نسبت به يهوديانِ در بند مصريان، گوش فلك را كر كرده است، تصويري بسيار زميني و زن باره از دوران پيش از پيامبر حضرت موسي (ع) ارائه مي‌دهد و دوران پس از پيامبري ايشان را تلاشِ يك منجي قومي براي نجاتِ «مردمش» و رساندن آنها به «سرزمين موعود» معرفي مي‌كند و نه يك پيامبر كه از جانب خداي بزرگ براي هدايت و سعادت بشريت آمده باشد و ادامه دهندة راه پيامبر بت‌شكنِ خدا, حضرت ابراهيم (ع) باشد. و اين همان الهيات زميني شده يهودي صهيونيستي است كه خدا را هم خادم قومِ برتر خودش «يهود» معرفي مي‌كند تا هم راحت‌تر بتوانند به زندگي شهواني خود بپردازند و هم احساس گناه نكنند. تأكيد فيلم بر يهوديان آواره و مظلوم و تحت شكنجه‌اي كه به دنبال وطن خود هستند و منتظر منجي بزرگي به اسم «موسي بن عمران» هستند و حركت باشكوه يهوديان در انتهاي فيلم به سمت سرزمين مادري[13], توجيهي به ظاهر محكم براي جنايات گروه‌هاي ترور صهيونيستي در فلسطين سال 1956 بود چرا که فلسطين را سرزمين مادري يهوديان مظلوم (!) معرفي مي‌کرد.

نگاه اين فيلم به پيامبرشان بيشتر شبيه يك فرمانده نظامي و اين جهاني است تا يك رهبر ديني ـ دنيوي كه هدفش ملكوت انسان باشد و به همين دليل نگاه فيلم به دين «امري دروني و هدايتي الهي در باطن افراد» نيست؛ بلكه «شكوه بيروني و مادّي و غلبه بر رقيبان قوم يهود» است كه در فيلم اصالت دارد. در فيلم به داستان لجبازي‌ها و حرف نشنوي‌هاي بني اسرائيل و سرگرداني چهل ساله آنها به خاطر عذاب الهي بسيار كمرنگ اشاره شده است, امّا تأثير بت‌پرستان مصري و گوساله‌پرستان را بر قوم بني‌اسرائيل تأييد مي‌كند, هنگامي كه حضرت موسي براي گرفتن ده فرمان خدا به كوه طور رفته بودند و قومش گوسالة طلايي را ساختند و پرستيدند. در اين فبيل فيلم‌ها بعضاً با تحريف و جعل فراواني در بارة برخي شخصيت‌ها روبرو مي‌شويم به اين بهانه كه داستان فيلم «تغيير در اماتيك» داده شده است: يكي از جنجال‌هايي كه در زمان اكران فيلم مطرح مي‌شد يكي كردن شخصيت دو شاهزاده مصري «ملكه نفرتيتي» و «ملكه نفر تيري» بود كه بعدها مشخص شد اين دو نفر با 150 سال فاصله با هم زندگي مي‌كرده‌اند.

البته نام ده فرمان ما را به ياد مجموعه ده فيلم به كارگرداني كريشتف كيشلوفسكي لهستاني مي‌اندازد كه در آنها فرمان ده فرمان موسي (ع) را به صورت ده فيلم لطيف يكساعته مستقل از هم كه داستان همة آنها در جهان امروز مي‌گذرد ساخت. وي دانش آموخته «مدرسه فيلم لودز» بود كه بيشتر اساتيدش يهودي بودند و در هر ده فيلم نويسنده و كارگردان و تدوينگر و آهنگساز آن مشترك بودند.[14]

کارتون پرنس مصر

اين پويانما كه با تكنيك‌هاي زيبا و جذابي ساخته شده است، همان تصوير جعلي جواني غافل و خوشگذران و به دور از فقيرانِ كشورش را به حضرت موسي (ع) نسبت مي‌دهد كه طي اتفاقاتي كم‌كم با داستان مردم بني‌اسرائيل و دردهاي آنها آشنا مي‌شود و تبديل به منجي يهود مي‌شود كه مي‌خواهد «مردمِ ستمديده و آواره  و مظلوم يهود» را به مأوا و سرپناهي در« سرزمين وعده داده»  شده برساند. در اين فيلم كودك هم، تأكيد بر قوميت و نژادِ يهودي و برتري ذاتي آنها بر مصريان و ساير مردمان,‌فراوان ديده مي‌شود و موساي فيلم تأكيد دارد كه من «ناجي مردمم» هستم. اين نگاه آنچنان قوي است كه خدا هم در اين فيلم ذكر و فكرش نجات مردمش است يعني يهوديان. اين نگاه برگرفته از همان نژادپرستي عميق صهيونيست‌هاست كه تا آنجا پيش رفته‌اند كه «يهوه» را خداي يهود مي‌دانند و خدايان ساير اقوام پست غير يهودي را هم بعضاً به رسميت شناخته‌اند. خداي يهود هم هميشه در فكر قوم خويش و مردمش مي‌باشد و يك «توحيد اومانيستي ـ قومي» به تمامه در اين قبيل آثار نمودار است كه با توحيد ناب شيعي و اسلامي در مرحله وجوب وجود,‌ خلقت, ربوبيت تكويني و تشريعي و توحيد در عبادت و استعانت تفاوت ماهوي دارد.

قبيله‌گرايي يهودي ـ صهيوني در آثار پويانمايي هاليوود آنچنان بالاست كه در اين اثر حتي براي صداگذاري شخصيت‌ها هم از يهوديان پر آوازه‌اي چون« وال كيلمر» (به جاي موسي (ع)) «ميشل اِفايفر» (به جاي هسمر حضرت) و« ساندرا بولاك» (به جاي خواهر حضرت) و« جف گلد بلوم» (به جاي هارون) استفاده شده است و اسامي يهودي بسياري از كادر فني هم در نماي پاياني فيلم مي‌آيد. اين فيلم محصول سال 1998 م و به كارگرداني« بِرِندا چَپمن» و« استيو هيكنر» مي‌باشد.[15]

اسطوره‌پردازي و جعل و تحريف حقايق و تاريخ در سينماي صهيونيستي امري رايج است تا جايي كه برخي تا پنجاه اسطوره مهم سينماي يهودي ـ صهيونيستي[16] را برشمرده‌اند كه در مقالي ديگر بايد به آنها پرداخت.

منبع: مجله فرهنگ پويا، شماره اول، ويژه نامه پيامبر اعظم(صلوات الله عليه و آله وسلم)، شهريور 1385، در وبلاگ هاي zionism.blogfa.com , cinemazion.blogfa.com نيز مي توانيد اين مطلب را بيابيد.

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 توسط محسـن | لينك ثابت |

صهيونيسم و سيطره بر صنعت سينما و تلويزيون و تئاتر و فرهنگ و

آگهي‏هاي تجاري‏

صهيونيسم و صنعت جهاني سينما(1)

صهيونيسم سيطره‏اي نسبتا كامل بر شركت‏هاي توليد و تهيه فيلم‏هاي سينمايي‏

(1)-ورود به سينماي مبتذل براي مسلمانان جايز نيست،زيرا اين عرصه چراگاه حاصلخيزي براي جرم‏

و جنايت و بي‏ديني و ناموس فروشي و آبروريزي است.همچنين علما در همه زمانها بر اين مطلب‏

اجماع نموده‏اند كه از مهمترين مسائل اسلام حفظ دين و آبرو و عقل و جان و مال است و هر وسيله‏اي كه‏

به اين امور زيان رساند،حرام است.

سينما نيز با نشان دادن تصاوير برهنه و عريان شهوات آدمي را دامن زده و انسان را به حرام و گناه‏

مي‏كشاند. دارد:

شركت«فاكس»كه صاحب آن«ويليام فاكس»يهودي است،شركت«گلدن»كه‏

صاحب آن«صاموئل گلدن»يهودي است،شركت«مترو»كه صاحب آن«لويس‏

ماير»يهودي است،شركت«برادران وارنر»كه«هارني وارنر»و برادران او مالكان‏

آن هستند و شركت«پارامونت»كه صاحب آن«هادكنسون»است.(1)

برخي از آمارها نشان مي‏دهند كه بيش از 90 از مجموعه كساني كه در امر توليد،

كارگرداني،بازيگري،فيلمبرداري و مونتاژ شبكه‏هاي سينمايي آمريكا فعاليت‏

مي‏كنند،از جمله يهوديان هستند.

شايد رساترين مطلبي كه در توصيف سيطره صهيونيسم بر صنعت سينماي‏

آمريكا گفته شده است،بخشي از مقاله مجله«الاخبار المسيحية الحرة»در سال 1938

باشد كه در آن آمده است:

«صنعت سينما در آمريكا كاملا يهودي است و يهود بي‏آنكه احدي با او در اين‏

عرصه منازعه كند بر آن حكم مي‏راند.آنان هر كسي را كه به آنان وابسته نبوده و يا با

ايشان سازگاري نداشته باشد،از صنعت سينماي آمريكا طرد مي‏كنند.تمام كارپردازان‏

اين صنعت يا يهودي هستند و يا از كساني كه دست پرورده يهود به شمار مي‏روند».

هاليوود بدان سبب به«سدوم‏(2)عصر حاضر»تبديل شده است كه فضايل را

(1)-تمام اين شركت‏هاي صهيونيستي محصولات و توليدات خويش را در جهان اسلام به فروش‏

مي‏رسانند!در اين فيلم‏هايي كه جرائم با انواع و اقسام آن و دزدي و راهزني با تمام اساليب آن به نمايش‏

در مي‏آيد،تز نژادپرستي يهود به وضوح مشاهده مي‏شود.اما با اين وجود طي ساليان دراز در بلاد عربي‏

به نمايش در مي‏آيند و سالن‏هاي سينمايي به واسطه آنها پر از جمعيت مي‏شود.

(2)-سدوم يكي از شهرهاي قوم لوط بوده كه در اردن-كنار بحرالميت كنوني-واقع شده است.(اين‏قرباني نموده و رزايل و مفاسد را رواج مي‏دهد و براي آبرو و حيثيت مردم كمترين‏

ارزشي را قائل نيست.هاليوود به غارت اموال مردم بدون هيچگونه مانع و رادعي‏

پرداخته است.آنان كساني را كه نزدشان كار مي‏كنند وادار مي‏سازند كه در تعميم و نشر

نقشه‏هاي جنايتكارانه آنان كه تحت پوشش‏هاي كاذب و فريبكارانه قرار گرفته است،

تلاش كنند.همچنين آنان به كمك همين روش‏هاي پست و خيانت‏بار موفق شدند كه‏

فساد اخلاقي را در كشورها و شهرها شايع كنند و حس مردانگي و فتوت را نابود

سازند و نسل امروز آمريكا روشن‏ترين دليل بر اين مدعاست.

اين مجله‏[الاخبار المسيحية الحرة]كلام خويش را با اين جمله به پايان مي‏برد كه:

«اين صنعت جنايتكارانه را تعطيل كنيد كه اين صنعت تبديل به بزرگترين سلاحي‏

شده كه يهود آن را در تملك خويش گرفته تا از آن براي توسعه تبليغات فاسد و گمراه‏

كننده خويش بهره‏برداري كند».

دست‏اندركاران سينماي صهيونيسم در آمريكا از قضيه كشتار يهودي‏ها توسط

نازي‏ها زشت‏ترين بهره‏برداري را نمودند.

آنان دهها فيلم از اين قضيه ساختند و در ادعاي ظلمي كه در اين جريان بر يهود

رفته است،مبالغه‏ها كردند تا مهر و عواطف جهاني را به سوي خود جلب كنند و افكار

عمومي جهانيان،بالاخص آمريكاييان را برانگيخته و آنان را نسبت به حقانيت خود

(سرزمين قبل از اينكه خداوند قوم لوط را با سنگهايي از سجّيل عذاب كند و سرزمين آنان را ويران سازد،

وجود نداشته است).در اين ديار قاضي حريص و ستمكاري بوده است كه ضرب المثل اعراب گرديده و

آنان مي‏گويند:«فلاني از قاضي سدوم هم ظالم‏تر است».درباره علت جور و ستم او مي‏گويند كه از هر

كس كه عمل زشتي انجام مي‏داده،چهار درهم مي‏گرفته است.

به معجم البلدان جلد 3 صفحه 200 و مجمع الامثال ميلاني مراجعه كنيد.)

قانع سازند.

آنگاه كه از قهرمانان كمدي و موزيكالي سينماي آمريكا سخن مي‏گوييم،اسامي‏

يهوديان زير در صدر آنها واقع شده است:

«مل بروكس»(1)،«وودي آلن»(2)،«باب هوپ»(3)،«جري لوئيس»(4)،

«فرانك سيناترا»(5)،«بيلي وايلدر»(6)،«نيل سايمون»(7)،«كارل رينر»(8)،«ميكي‏

روني»(9)،«جك لمون»(10)،و دهها نفر ديگر.همچنين در عرصه فيلم‏هاي‏

ماجراجويانه و عاطفي و تاريخي و جنگي بندرت مي‏توان فيلمي را يافت كه يك يا

چند هنرپيشه و كارگردان و تكنسين فني و تهيه كننده يهودي در آن وجود نداشته‏

باشد.بعنوان مثال مي‏توان به اسامي زير اشاره كرد:

«كرك داگلاس»(11)،«توني كرتيس»(12)،«كري گرانت»(13)،«جك‏

نيكلسون»(14)،«بن گازارا»(15)،«والتر متائو»(16)،«جرج سيگال»(17)،

«برت رينولدز»(18)،«جين هاكمن»(19)،«جيمز كان»(20)،

(Brooks-(1))

allene-(2)}

( Bob Hope-(3))

(lewis-(4))

( Frank sinatra-(5))

(simon-(6))

( Neil simon-(7))

(reiner-(8))

( Michey Rooney-(9))

lemon-(10)}

( Kirk Douglas-(11))

(curtis-(12))

( Walter Matthau(13))

(Nicholson-(14))(Gazzara(15))

(Matthau-(16))(segal(17))

(Reynolds-(18))(.Gene Hackman-(19))

Caa(20)}05Ra

«داستين هافمن»(1)،«ريچارد هريس»(2)،«ريچارد بنيامين»(3)،«راد استايگر»(4)،

«جرج سي.اسكات»(5)،«رايان اونيل»(6)و دهها نفر ديگر.

همچنين در بين هنرپيشگان يهودي زن به افراد زير بر مي‏خوريم:

«اليزابت تايلور»(7)،«آن بنكرافت»(8)،«باربارا استريسند»(9)،«شلي‏

دووال»(10)،«دايان كيتون»(11)،«جيل كلايبرگ»(12)،«كري فيشر»(13)،«الن‏

برستين»(14)،«ماري كلر»(15)،«سوزان انسپاك»(16)،«مارشا ميسون»(17)،«دبي‏

رينولدز»(18)،«دايان كانون»(19)،«جوان وود وارد»(20)،«پائولا پرنتيس»(21)،«سالي‏

كلرمن»(22)،«جرالدين چاپلين»(23)،و دهها تن ديگر.

همانگونه كه درج اسامي همه يهوديان دست‏اندركار در شبكه سينمايي جهان‏

دشوار و صعب مي‏نمايد،درج اسامي همه هنرپيشه‏هاي غير يهودي كه در دامان‏

(Harris-(2))(Hoffman-(1))

(Steiger-(4))(Benjamin-(3))

(O'neal-(6))(C.Scott-(5))

(Bancroft-(8))(Taylor-(7))

(Duvall-(10))(Streisand-(9))

(Clayburgh-(12))(Keaton-(11))

(burstyyn-(14))(Fisher-(13))

(Anspach-(16))(Keler-(15))

(Reynolds-(18))(Mason-(17))

(Wood Ward-(20))(Cannon-(19))

(Kellerman-(22))(Prentiss-(21))

(Chaplin-(23))

صهيونيسم پرورش يافته‏اند،نيز سخت و دشوار است.لذا ما تنها به ذكر برخي از اين‏

اسامي بعنوان مثال بسنده مي‏كنيم:

«رابرت دونيرو»(1)،«استيو مك كوئين»(2)،«رابرت ردفورد»(3)،«هدي‏

لامار»(4)،«ويكتور ميچر»(5)،«شون كانري»(6)،در نقش«جيمز باند»(7)،«رابرت‏

ميچم»(8)،«رمي اشتايدر»(9)و دهها نفر ديگر.

در انگليس لرد«لفونت»يهودي،280 سالن سينمايي داشت كه خود مقيد بود هر

فيلمي را قبل از اكران شخصا تماشا كند.او از نمايش فيلم«هيتلر»ساخته«آلك‏

گينس»(10)،كه خود مؤيد از جانب صهيونيسم بود جلوگيري كرد،زيرا معتقد بود در

اين فيلم آنگونه كه او را قانع سازد،به هيتلر حمله سخت و تندي صورت نگرفته است.

فيلم«هديه»ساخته يهودي انگليسي«رابرت گلداسميت»نيز از كثيف‏ترين فيلم‏

هايي به شمار مي‏رود كه در آن نسبت به مسلمانان عرب اهانت‏هاي فراواني صورت‏

گرفته است.

داستان فيلم از ماجراي تعدادي از حكام و امراي عرب حكايت مي‏كند كه با دهها

نفر از زنان محجبه حرمسراي خويش عازم پاريس مي‏شوند؛جايي كه پادشاهان راهي‏

آنجا مي‏شوند تا ثروتهاي ميليوني خويش را براي صيد فواحش‏(11)بذل و بخشش‏

(Macqueen-(2))(Deniro-(1))

(Lamarr-(4))(Redford-(3))

(Connery-(6))(Mature-(5))

(Mitchum-(8))(Bond-(7))

(Guiness-(10))(Schneider-(9))

(11)-بر هر عاقلي روشن و مبرهن است كه راه و روش هر كس ترجمان فكر و عقيده اوست.وقتي كسي از

نمايند.قهرمان زن يهودي از جمله اين فواحش در اين فيلم است.

آنگاه كه اين امراي عرب درب هتل‏هاي لوكس را بر زنان حرمسراي خويش‏

مي‏بندند و به آنان اجازه خروج از اتاقهاي خود را نمي‏دهند،پيرمردي خدمتكار به‏

اشتباه درب اتاق زنان حرمسرا را مي‏كوبد،آنان او را به داخل آورده و در را مي‏بندند.

لختي نمي‏گذرد كه بر او حمله كرده و او را مجبور مي‏سازند كه به عمل شنيع زنا با همه‏

آنان مبادرت ورزد!

نمايش تمام اين جريانات در حالي صورت مي‏گيرد كه صداي قهقهه تماشاگراني‏

كه مقهور خبث طينت صهيونيستها در طول اين فيلم و امثال آن گرديده‏اند،به صورت‏

مستمر به گوش مي‏رسد.صهيونيستها توانسته‏اند صورت زشت و ناپسندي از يك‏

مسلمان عرب را در فكر و عاطفه مخاطبان خويش ايجاد كنند.

فيلم مستهجن ديگر«آمريكا...آمريكا»است كه اعراب را به مثابه مجرميني‏

قلمداد مي‏كند كه نمازگزاران را در داخل كنيسه‏ها قتل‏عام مي‏كنند و آنگاه مي‏روند تا

در ميكده‏ها شراب بنوشند.

صهيونيست‏ها مي‏دانند كه اغلب علاقمندان و دوستداران سينما اطفال كم سن و

سال و يا كساني هستند كه از طبقه كارگر و فقيرند.لذا آنها تعهد دارند كه غرائز

مخاطبان خويش را برانگيزند و با نمايش فيلم‏هايي كه غالب موضوعات آنها را مسائل‏

(دين و آيين خود روگردان شده و نفس زنان پي شهوات خويش مي‏افتد،چهره زشتي از يك مسلمان به‏

جامعه عرضه مي‏كند!در حقيقت او كسي جز خود را در معرض ديد مردم قرار نمي‏دهد،اما دشمنان‏

اسلام،به خاطر كينه ديرينه‏اي كه با اسلام و مسلمين دارند،چنين افرادي را وسيله‏اي براي ضربه زدن به‏

همه مسلمانان قرار مي‏دهند.)

جنسي و جنايت و سرقت و قتل تشكيل مي‏دهند،اخلاق ايشان را فاسد سازند.(1)كما

اينكه در وراي فيلم‏هاي سكسي كه در كاخ‏هاي كاخ‏نشينان توزيع مي‏كنند،بنيان‏

خانواده‏هاي اشرافي و اعياني را نيز فاسد مي‏كنند و تخم تفرقه را در سراسر جهان بين‏

همه مردم مي‏پراكنند.

(1)-يكي از متفكران مسيحي غرب«آدريان اركاند»در يكي از جشن‏هاي عمومي نيويورك به تاريخ‏

31/11/1937 چنين مي‏گويد:

«يهود به وسيله خبرگزاريهاي جهاني،شما را شستشوي مغزي داده و وادار مي‏كند كه جهان و

واقعيات آن را آنگونه كه آنان مي‏خواهند ببينيد،نه آنچه در حقيقت وجود دارد...

يهود به وسيله فيلم‏هاي سينمايي،افكار جوانان و فرزندان ما را تغذيه مي‏كند و آنها را از آنچه خود

مي‏خواهد سرشار مي‏سازد و جوانان را به گونه‏اي تباه و فاسد مي‏سازند كه هماره برده و بنده آنان باشند.

صهيونيسم در خلال تنها دو ساعت كه مدت نمايش يك فيلم سينمايي است،آداب و فرهنگي را كه‏

معلم و مدرسه و خانواده و مربي طي ماهها تعليم و تربيت در اذهان جوانان ما و نسل برومند ما ايجاد

كرده‏اند،مي‏زدايد...»

اليهودية العالميه،عبداللّه حلاق،صفحه 73

نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 توسط محسـن | لينك ثابت |

 

در حقيقت پاسخ اين سئوال هر چه باشد،به نسبت   نزديك سينما و               

سياست‏هاي صهيونيسم بين‏الملل دلالت دارد.زيرا هنر هفتم از

بدو پيدايش(در آستانه آخرين سده از هزاره دوم ميلادي)تا امروز،

غالبا بر آورنده خواسته‏ها و نمايانگر سياست‏هاي جهاني‏

صهيونيسم بوده است و اين گفتار نه از سر تعصب و تقليد،كه به‏

پشتوانه پژوهش و تحقيق ابراز شده و قابل اثبات است.

امروزه حتي هاليوود نيز منكر اين واقعيت نيست كه بسياري از

مهره‏هاي كليدي در سينماي آمريكا،(صرف نظر از تخصص ايشان‏

در زمينه‏هاي گوناگون سينمايي)صرفا به اين دليل كه يهودي يا

يهودي زاده‏اند،از ميان اقران خود برگزيده شده و مدارج ترقي را

پيموده‏اند.

گر چه پيروي از آيين موسي عليه السلام به معناي تبعيت از مرام‏

صهيون نيست و از اين رو دو واژه يهودي و صهيونيست راچهره پنهان داشته و به همين دليل نيز بيشتر اعضاي باشگاه سري‏

خود را از بين پيروان آيين يهود برگزيده است.

حاصل آن كه در تمامي شئون اجتماعي،اقتصادي و فرهنگي مغرب‏

زمين،ظاهرا هميشه يهوديان(و در حقيقت همواره صهيونيست‏ها)

 

مقدم بوده‏اند.طبعا هاليوود نيز بعنوان يكي از مظاهر هنر و

تكنولوژي مغرب زمين از اين قاعده مستثني نيست و حتي تلاشي‏

هم در جهت انكار اين مدعا ندارد.اصولا در نظام اداري پيچيده‏

هاليوود قوانين نانوشته بسياري وجود دارند كه يكي از آنها رجحان‏

يهوديان در تمامي زمينه‏هاي هنري،رسانه‏اي و تخصصي است‏

"قاعده بازي"آن است كه همواره يهوديان در اولويت‏اند و اگر

يك يهودي از مرام سياسي صهيونيسم نيز جانبداري كند،طبعا

مدارج ترقي در هاليوود را با سرعت بيشتري خواهد پيمود.اما اگر

همين هنرمند يهودي بيطرف باقي بماند يا ندرتا بر خلاف نظام‏

تبليغاتي صهيونيسم گام بردارد،به سهولت از گردونه هاليوود بيرون‏

خواهد افتاد.

در نظام مافيايي هزار چهره هاليوود،براي يك هنرمند ضد

صهيونيست(حتي اگر يهودي باشد)جايي وجود ندارد و

سرنوشت تلخ بزرگترين هنرمند تاريخ سينما(چارلي چاپلين)

گواهي است بر اين مدعا.

"چارلز اسپنسر چاپلين"يهودي زاده فقيري بود كه دوران كودكي‏

را در عسرت و تنگدستي گذراند و در نخستين سالهاي شكوفايي‏

سينما در آمريكا با تكيه بر خلاقيت و استعداد فردي خود سرانجام‏

به اوج قله شهرت و افتخار فراز آمد.او بعنوان يك هنرمند يهودي،

در اكثر نقش‏هاي سينمايي آغازين خود،تصويري بديع و جذاب از

يك"يهودي سرگردان"به تماشا گذاشت و اين همان الگوي‏

مطلوب سياستگزاران هاليوود محسوب مي‏شد.تدريجا چارلي‏

چاپلين به محبوب‏ترين هنرمند تاريخ سينما تبديل شد و تهيه‏

كنندگي آثارش را خود بر عهده گرفت.اكنون اين مجال براي او

پديد آمده بود تا پس از ساليان متمادي به دل مشغولي‏هاي خويش‏

بپردازد و فارغ از نظام مافياي حاكم بر هاليوود حرف دل خود را به‏

زبان تصوير بيان كند.ولي لابي صهيونيسم در هاليوود اين روال‏

را نمي‏پسنديد و از همين جا بود كه دشمني‏ها آغاز شد.

"چارلي چاپلين"هنرمند محبوب مردم كه پيش از اين در اكثر آثار

خود بعنوان يك فقير خانه به دوش،تمثيلي از مظلوميت جهاني‏

يهوديان بود،اكنون از قالب"يهودي سرگردان"بيرون آمده و در

نقش‏هايي متفاوت(همچون:انساني ماشيني،ثروتمندي عياش يا

ديكتاتوري زورگو)نظام ارزشي غرب را به سخره مي‏گرفت و اين‏

روالي نبود كه صهيونيست‏هاي هاليوود آن را تحمل كنند.لذا

ماشين سانسور هاليوود به كار افتاد و چاپلين را نيز همچون بسياري‏

ديگر از هنرمندان مستقل هاليوود(به جرم واهي كمونيست بودن)

براي هميشه از عرصه بازيگري كنار گذاشت.ناگزير چاپلين به‏

اروپا رفت و همزمان با ترك هاليوود،بازگشت او به آمريكا ممنوع‏

اعلام شد!اين گونه بود كه پرونده هنري مشهورترين بازيگر يهودي‏

تاريخ سينما به جرم عدم تمكين از مرام صهيونيسم بين‏الملل براي‏

هميشه بسته شد و او واپسين سال‏هاي عمر خود را در عزلت و

گمنامي سپري كرد.متقابلا بسياري از گمنامان عرصه سينما به دليل‏

برخورداري از حمايت لابي يهود،يك شبه ره صد ساله پيمودند

و در رديف بزرگان سينما قرار گرفتند.از اين گروه جمعي يهودي‏

بودند و برخي ديگر صرفا دل در گروه آرمان‏هاي صهيونيسم داشتند

و اين حكايت تا امروز همچنان باقي است.

اخيرا شبكه جهاني"اينترنت"طي اقدامي معني‏دار،فهرست‏

مفصلي از يهوديان شاغل در هاليوود ارائه كرده و نام با مسمايي نيز

براي آن برگزيده است:"آيا هاليوود يهودي است؟!"در اين‏

فهرست 28 صفحه‏اي كه به اعتراف تنظيم كننده آن هنوز هم كامل‏

نيست،اسامي 1500 نفر از يهوديان شاغل در هاليوود(اعم از تهيه‏

كننده،كارگردان،بازيگر،نويسنده فيلمنامه،سازنده موسيقي و

ساير مشاغل سينما)گردآوري شده‏اند و اسامي بسياري از

مشاهير سينما را در اين فهرست مطول مي‏توان يافت.

از ميان تهيه كنندگان يهودي هاليوود:"آدولف زوكر"،ساموئل‏

زنتسر"و"جوئل سيلور"از شهرت بيشتري برخوردارند.

در فهرست كارگردانان يهودي با اسامي مشهورتري مواجه‏

مي‏شويم:

"اريك فون اشتروهايم"،"ژوزف فون اشترنبرگ"،"ارنست لوبيچ"،

"ماكس افولس"،"ديويد كروننبرگ"،"فريتس لانگ"،"ويليام‏

شاتنر"،"استنلي كوبريك"،"رومن پولانسكي"،"سيدني لومت"،

"بيلي وايلدر"،"كلود للوش"،"ژان لوك گدارد"،"مل بروكس"،

"پيتر باگدانوويچ"،"استيون اسپيلبرگ"،"وودي آلن"،"سيدني‏

پولاك"،"راب راينر"،"ساموئل گلدوين"،"اندياكرمن"،"مايك‏

نيكولز"،"تيم برتون"،"ران سيلور"،"توني راندال"همگي

‏يهودي‏اند و برخي از آنان تهيه كننده آثار خود نيز محسوب‏

مي‏شوند.

فهرست بازيگران يهودي آن همه طولاني است كه جز انتخاب‏

اسامي مشهورتر گزيري نيست.در گروه مردان اين اسامي جلب نظر

مي‏كنند:"داگلاس فيربسنكس"،"كرك داگلاس"،"مايكل‏

داگلاس"،"هريسون فورد"،"ريچارد گر"،"داستين هافمن"،

"رابرت ردفورد"،"رابرت دونيرو"،"پيتر لوري"،"جان گارفيلد"،

"جرج سيگال"،"چارلز برانسون"،"ارنست بورگناين"،"هورست‏

بوخهلست"،"ژان كلود ون دام"،"تلي ساوالاس"،"لي كاب"،"پل‏

نيومن"،"الي والاش"،"جان استيوارت"،"جف گولدبلوم"،"جري‏

لوئيس"،"پيتر سلرز"،"توني كرتيس"،"برادران ماركس"،"يول‏

براينر"،"ران ريفكين"،"ادوارد جي رابينسون"،"

مارتين شين"،"چارلي شين"،"باب هاپكينز"،"ريچارد دريفوس"،

"فرد آستر"،"رابرت داوني جونيور"،"والتر ماتائو"،"جك لمون"،

"آلن آلدا"،"رابين ويليامز"،"روژه هني"،"كوين پولاك"،"اندي‏

كافمن"،"انتوني شه"،"رود استايگر"،"باب هاسكينس"،"مايكل‏

وايز"كه اكثرا يهودي و بعضا يهودي زاده‏اند.

در فهرست بازيگران زن يهودي نيز اسامي آشنا فراوانند:"ريتا

هايورث"،"هدي لامار"،"اليزابت تيلور"،"مريلين مونرو"،"سيلويا

سيدني"،"سارا برنارد"،"لورن باكال"،"آدري هيپورن"،"جودي‏

هاليدي"،"جنيفر رابين"،"سالي فيلد"،"سارا جسيكاپاركر"،

"ميشله فايفر"،"ليزتيلور"،"كري فيشر"،"شلي وينترز"،"دايان‏

وست"،"ساندرا بولاك"از مشهورترين بازيگران زن سينما

محسوب مي‏شوند.

علاوه بر آنچه ذكر شد در فهرست يهوديان مشهور،اسامي آشنايي‏

همچون"هري هوديني"،"الويس پريسلي"،"مايكل جكسون"،

رينگواستار"،"ديويد كاپرفيلد"جلب نظر مي‏كنند.

اين در حالي است كه بسياري از بازيگران يهودي در عرصه سينما

همچنان گمنام باقي مانده‏اند.

لابي صهيونيسم در هاليوود،در عرصه توليد فيلم‏هاي كودكان نيز

تا كنون بسيار مؤثر و فعال عمل كرده است.امروز در سراسر دنيا

"والت ديزني"نامي آشناست و بيشتر كودكان شخصيت‏هاي‏

كارتوني والت ديزني را به خوبي مي‏شناسند.بد نيست بدانيم اولين‏

شخصيت مشهور آثار والت ديزني"ميكي ماوس"نمادي از همان‏

يهودي سرگردان است كه مدام از سوي رقيبان قوي‏تر تهديد

مي‏شود و او صرفا با اتكا به زيركي و چالاكي خويش،بر تمامي‏

دشمنان فايق مي‏آيد.امروز هم تداوم اين شخصيت كارتوني را در

انيميشن"تام و جري"مي‏توان مشاهده كرد.مورد ديگر،شخصيت‏

هاي كارتوني مطرود و گوشه گيري هستند كه به دليل زشت رويي‏

توسط ديگران تحقير مي‏شوند ولي در نهايت اين ناتواني و زشتي با

توانايي و زيبايي جايگزين مي‏گردد و آنها بر تمامي مشكلات غلبه‏

مي‏كنند و غبطه رقيبان را بر مي‏انگيزند.انيميشن"جوجه اردك‏

زشت"و"دامبو،فيل پرنده"در زمره اين گروه از آثاراند.در مورد

اخير مادر دامبو كه(يك فيل است)شب كلاه مخصوص يهوديان‏

را بر سر دارد و به جرم دفاع از فرزندش در اسارت به سر مي‏برد!و

خود دامبو هم طي عملياتي در سيرك پرچمي را كه به پرچم‏

اشغالگر قدس بي‏شباهت نيست به اهتزاز در مي‏آورد.برخي از آثار

انيميشن نيز محملي براي پيام‏هاي سياسي هستند.مثلا در كارتون‏

"شير شاه"رد پاي نزاع دو ابر قدرت طي سالهاي جنگ سرد و آشتي‏

مجدد نسل‏هاي آتي بعد از فروپاشي نظام كمونيستي در شوروي‏

سابق به وضوح مشهود است.همين نگره صهيونيسم حاكم بر آثار

والت ديزني،بعضا به توليد انيميشن‏هاي تاريخي در خصوص‏

زندگي انبياي الهي منجر شده كه سه كارتون:"كشتي نوح،زندگي‏

حضرت موسي و زندگي حضرت يوسف"عليهم السلام از آن‏

جمله‏اند.در تمامي اين آثار،بر اساس قصص تورات،روايات‏

تحريف شده‏اي از زندگي انبياي اولوالعزم ارائه شده است.جالب‏

توجه آنكه در برخي از اين آثار،شخصيت‏هاي اصلي انيميشن با

صداي مشهورترين ستارگان سينما سخن مي‏گويند!مثلا در

انيميشن"پرنس مصر"كه روايتگر زندگي حضرت موسي‏

عليه السلام است،"وال كيلمر"به جاي موسي عليه السلام،"ميشله‏

فايفر"به جاي همسر و"ساندرا بولاك"به جاي خواهر او صحبت‏

مي‏كنند.همچنين در تيتراژ پاياني اين انيميشن پر هزينه اسامي‏

مشهور ديگري(از بازيگران يهودي هاليوود)مي‏توان ديد كه‏

صداي آنها براي بسياري از تماشاگران غربي خاطره انگيز و

آشناست.علاوه بر انيميشن،در عرصه فيلم كودك نيز هاليوود از

تعدي صهيونيست‏ها مصون نمانده و كليشه‏هاي خاصي در قالب‏

فيلم كودكان،طي چند دهه اخير مداوم تكرار شده‏اند.

مثلا كليشه كودك محروم مانده از ميراث اجدادي يا جدا افتاده از

آغوش گرم مادر كه هر يك به نوعي تداعي‏گر يهودي‏

مظلوم و به دور مانده از سرزمين مادري خويش‏اند."داستان‏

سيندرلا"مثال خوبي براي اين كليشه نخ نما و تكراري است.يا

كليشه كودك شيطاني كه با زيركي بر دشمناني كه قصد تجاوز به‏

خانه و كاشانه او را دارند فايق مي‏آيد و آنها را به سختي مجازات‏

مي‏كند.مجموعه طنز"تنها در خانه"بر اساس همين كليشه پديد

آمده و با نگاهي ساده به مضامين آن،رد پاي چهار جنگ اعراب و

اسرائيل و شكست اعراب در هر چهار جنگ را مي‏توان ديد.صرف‏

نظر از مضامين سياسي-صهيونيستي رايج در سينماي آمريكا،

همچنان اين سئوال به قوت خود باقي است كه تعداد اندك يهوديان‏

مقيم آمريكا و اروپا،چگونه اين تراكم معني دار سينماگران يهودي‏

را در هاليوود توجيه مي‏كند؟مگر شايستگي هنرمندان يهودي در

نظام طبقاتي هاليوود چه اندازه است كه اينگونه مشاغل كليدي را

در عرصه سينما قبضه كرده‏اند؟و سؤال آخر آنكه آيا

براستي"هاليوود يهودي است؟

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 توسط محسـن | لينك ثابت |