اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

                     ترور يهوديان‏

از آن جا كه يهوديان عرب از مهاجرت به كشور جديد التأسيس‏اسرائيل اكراه داشتند،دولت اسرائيل توجه خود را به روي جا به جاكردن جوامع قديمي يهودي در كشورهاي عربي متمركز كرد.

بنابراين در سال 1950(1329 ش)صهيونيست‏ها براي آن كه يهوديان عراقي را مجبور به مهاجرت به اسرائيل كنند،توسط مزدوران خود،كنيسه‏هاي يهوديان عراق و ديگر مكان‏هاي متعلق‏ به آن‏ها را با بمب مورد حمله قرار دادند.

شايد بتوان،طرز تفكر كلي اسرائيل درباره‏ي اين موضوع را، به بهترين وجه با اين بيانيه‏ي رهبر هاگاناه نشان داد:

«نگراني اصلي ما در سوريه و لبنان،تشويق جوانان به‏استقرار در فلسطين است.به طور كلي،يهوديان‏ ميانسال و يهوديان كهنسال،با سرنوشت خود خوكرده‏اند؛و تقريبا ممكن نيست بتوان آن‏ها را به ترك‏طرز تفكر و عادات نسل‏هاي گذشته،و آغاز زندگي‏جديدي در سرزمين‏هاي پدرانشان ترغيب كرد.

انديشه‏ي آغاز يك زندگي جديد براي آن‏ها بي‏معني‏است.ما تقريبا بايد طرز تفكر آن‏ها را بپذيريم.اما اين‏فرض را كه يهوديان جوان از وضع خودشان راضي‏مي‏باشند،ردمي‏كنيم.آن‏ها نبايد به همان راه‏تغيير ناپذير والدين خود بروند.ما مصمم بوديم كه‏ آن‏ها را به فلسطين بكشانيم،و زندگي آزاد و كار درخدمت وطن طبيعي را به آن‏ها نشان دهيم.» «در سال‏هاي بين 1948 تا 1955،بيشترين مهاجرت‏يهوديان شرقي از كشورهاي عرب به اسرائيل انجام گرفت.در اين سال‏ها حوادث ناگوار بي سابقه‏اي در روابط بين‏جوامع يهوديان شرقي و ساكنان كشورهاي عرب به وقوع‏پيوست.تلاش نويسندگان معاصر يهود در رابطه با اين‏موضوع،در جهت وضع سياست پيچيده‏اي صورت مي‏گيردكه هدفش ايجاد تشنج ميان جوامع يهود و عرب به منظورناراضي كردن جوامع يهودي شرقي،و سپس مهاجرت آنان به‏اسرائيل مي‏باشد.»

                 انفجار كشتي حامل مهاجران يهودي‏

پس از اعلام تشكيل رژيم صهيونيستي در نيمه‏ي ماه مه 1948،ميان رهبران سازمان‏هاي نظامي و تروريستي صهيونيست اختلاف‏درگرفت.از جمله‏ي اين اختلاف‏ها،اختلاف مناخيم بگين،فرمانده سازمان تروريستي ايرگون با ديويد بن گوريون،نخست وزيررژيم صهيونيستي بود.اين اختلاف و كشمكش بين رهبران‏صهيونيسم،به ويژه گروه‏هاي ايرگون و هاگاناه،بر سر تقسيم‏اسلحه و مهمات كشتي آلتالن؛به قرباني شدن تعدادي از يهوديان‏سرنشين اين كشتي منجر شد. «آلتالن(Altalene)كه يكصد و چهل و يكمين كشتي حمل‏و نقل غير قانوني يهوديان به فلسطين بود،در ماه ژوئن 1948،بندر پورت دي بوك(Port-de-Bouc)در فرانسه را به مقصدتل‏آويو ترك كرد.در اثناي عزيمت كشتي،بگين با ديويدبن گوريون،نخست وزير وقت،بر سر چگونگي تقسيم اسلحه‏و مهمات بين نيروهاي هاگاناه،و ايرگون،اختلاف پيدا كرد.بن گورين اين اختلاف را فرصتي يافت تا يكي از رقباي خودرا از سر راه بردارد.از اين رو،تصميم گرفت چنان چه بگين‏بر نظر خود در مورد تقسيم محموله‏ي كشتي پافشاري كند،به‏زور متوسل شود.

در 20 ژوئن 1948،آلتالن به تل آويو رسيد؛و پس از اين كه‏جنگجويان مهاجر از آن پياده شدند،بن گورين دستور داد زيرآتش توپخانه قرار گيرد.كشتي آتش گرفت و منفجر شد،ودراين بين 15 تن كشته شدند.بگين،بن گورين را متهم كرد كه‏دستور شليك به آلتالن را داده است تا خود را،هنگامي كه‏در حال تخليه‏ي محموله‏ي روي عرشه بوده است،به قتل‏برساند.»‏

نوشته شده در شنبه هجدهم خرداد 1387 توسط محسـن | لينك ثابت |