اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

 تراست موسيقي يهود چگونه شما را به ترنّم وا مي‏دارد

 يهوديان آهنگ عاميانه نساختند بلكه آن را به ابتذال كشيدند.دقيقا زماني كه‏يهود كنترل آهنگ‏هاي عاميانه و مورد علاقه مردم را به دست گرفت،جنبه معنوي‏و اخلاقي اين گونه آهنگ‏ها رو به انحطاط گذاشت.موسيقي«عاميانه»پيش ازآنكه به صنعتي يهودي تبديل شود حقيقتا عاميانه و مردمي بود.مردم آن را ترنّم‏ مي‏كردند و دليلي نمي‏ديدند كه پنهانش كنند.اما موسيقي عاميانه امروز اغلب‏آن قدر مشكوك و سؤال بر انگيز است كه مجريان آن،به خصوص اگر نشاني ازنجابت و پاكيزگي در وجودشان باشد،بايد مستمعين را پيش از اجرا ارزيابي‏نمايند.هموطنان ميانسال مراحلي را كه موسيقي عاميانه طي چند دهه اخير پشت‏سر نهاده به ياد مي‏آورند.سرودهاي جنگي تا بعد از جنگ داخلي‏[آمريكا] دوام پيدا كرده و به تدريج با آهنگ‏هاي بديع،رومانيك و بي‏آلايش دوران بعد ازجنگ در هم آميختند.طي جنگ جهاني اول،آهنگ‏ها و تصنيف‏هاي مشابهي‏براي يك مدت كوتاه احيا شدند.اين آهنگ‏ها محصول كارخانه‏هاي آهنگسازي‏نبودند بلكه توسط افرادي كه استعدادشان به صورت طبيعي شكوفا مي‏شدبه وجود آمدند.اين اشخاص نه براي مجامع نشر و توزيع موسيقي بلكه براي‏ارضاي حرفه‏اي خويش و براي هنرمندان سالن‏هاي موسيقي كار مي‏كردند.ثروت زيادي از طريق آهنگسازي به دست نمي‏آمد ولي خشنود ساختن وارضاي ذوق عامّه موجب رضايت و خشنودي هنرمند مي‏شد.ذوق و سليقه عامّه‏طالب چيزي است كه عموما از آن تغذيه مي‏كند.ذوق و سليقه عامّه همان عادت‏آنهاست.عموم مردم از منشأ آنچه زندگيشان با آن تأمين و سپري مي‏شودبي‏خبرند و خود را با آنچه عرضه مي‏شود تطبيق مي‏دهند.ذوق و سليقه عامّه‏همراه با بالا رفتن يا پايين آمدن كيفيت تغذيه مادي يا معنوي آنان بهبود يافته ياتنزل پيدا مي‏كند. طي يك ربع قرن،با برخورداري از همه امكانات تبليغي نظير تئاتر،سينما،موسيقي عاميانه،روزنامه‏ها و راديو،ضمن تحقير و تخفيف همه نهادهاي اخلاقي‏مخالف،تقريبا مي‏توان نوع مردم و جامعه مورد نظر را پرورش داده و به وجود آورد.فقط حدود يك ربع قرن براي انجام اين كار كفايت مي‏كند.مردم سابقا هم مثل امروز ترنّم مي‏كردند،اما نه به اين طرز تخدير شده و نه بااين تسلسل و پيوستگي ناشي از گيجي و اغتشاش.آنان ترنّم مي‏كردند،نه به‏عنوان عادتي غير ارادي بلكه چون چنين مي‏خواستند.آنان آهنگ‏هاي بي‏معني ومهمل،عاطفي و حماسي را مي‏خواندند و زمزمه مي‏كردند ولي آهنگ‏هاي‏«مشكوك»ممنوع بود.آهنگ‏هاي قديمي را به سهولت مي‏توان به خاطر آورد.اگر چه سالها از دوره محبوبيت آنها گذشته است،اما طبيعت آنها به گونه‏اي است‏كه از ميان نمي‏روند.آهنگ‏هاي بسيار قديمي وجود دارند كه عناوين آنها حتي‏براي كساني كه آنها را نخوانده و زمزمه نكرده‏اند آشناست.ولي آهنگ عاميانه‏مورد علاقه مردم را در همين ماه گذشته در نظر بگيريد.چه كسي نامش را به‏خاطر دارد؟آهنگ‏هاي قديمي جايي براي آثار و وسوسه انگيز و احساسات‏ناسالم و بيمارگونه باقي نمي‏گذاشتند.آنها فاقد احساس و عاطفه نبودند امااحساس موجود در آنها ناشايست و قبيح نبود.آنگاه يهوديان وارد شدند و آهنگ‏عاميانه متحول شد.عناوين كاملا تازه‏اي با موضوعاتي كاملا متفاوت باآهنگ‏هاي قبلي رواج پيدا كرد.خوانندگان با ذوق و مستعد و تصنيف‏هاي‏ خوش آهنگ ناپديد شدند.دوره موسيقي يهودي و آفريقايي مدخلي براي‏موسيقي جنگلي،يا به اصطلاح«كنگو»يي‏،و انواع ديگر موسيقي بود كه به‏سرعت مدارج انحطاط را پيمود و به نوعي موسيقي سبعانه تبديل شد كه از آنچه‏خود حيوانات وحشي ممكن بود به آن دست يابند سبعانه‏تر مي‏نمود.در كنار اين‏كشش باتلاقي،نوعي موسيقي«ضربي»كه ادامه موسيقي سيّار اصيل سياهان‏بود جريان داشت.موسيقي تغزلي در برابر آهنگ‏هاي رقص سياهان كه سيل آسارواج پيدا مي‏كرد رنگ باخته و از ميان رفت.موسيقي سيّار احيا شد:جوانان‏ اغواگر به طور يكنواخت و آرام تصنيف‏هايي را زير لب زمزمه مي‏كنند،زنان‏دلفريب با حركاتي كه به طرز شرم‏آوري شهوت انگيز است ترانه‏هايي را تو دماغي‏مي‏خوانند كه هيچ آهنگساز واقعي باز نمي‏شناسد.گروه‏هاي نوازنده موسيقي‏جاز رفته رفته ظاهر شدند. اگر چه زوال و انحطاط موسيقي عاميانه به تدريج و به صورتي نامحسوس‏آغاز شد اما در آهنگ‏هاي مبتذل يكي دو دهه اخير به سهولت قابل تشخيص‏است.عاطفه و احساس جاي خود را به وسوسه‏هاي شهواني داده است.ماجراي‏عاطفي و عاشقانه به تحريكات جنسي تبديل شده است.موسيقي موزون وخوش نواي عاميانه پس از عبور از مرحله آهنگ‏هاي ضربي و ريتميك،اكنون به‏آه و ناله و موسيقي جاز بدل گشته است.مضمون اشعار موسيقي نيز متنزل شده وجاي خود را به لجن‏هاي برآمده از عمق پست‏ترين طبقات جامعه واگذار كرده‏است.نخستين«سلطان جاز»تقلبي يك يهودي به نام«فريسكو»بود.مديران‏اصلي اين روند رو به تباهي همه يهودي بوده‏اند.فقط قدري زيركي و موذيگري‏لازم بود تا اين كثافت ضد اخلاق و معنويت را از نظرها بپوشاند و آن را از جايگاه‏طبيعي‏اش،كه جز بيزاري و تنفر حس ديگري در انسان بر نمي‏انگيزد،برتر جلوه‏دهد.

نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387 توسط محسـن | لينك ثابت |